Páginas

sábado, 17 de janeiro de 2026

Nova aurora


 

Ano Novo, já lançado
Com sentido de viver.
Soltamos o que é passado;
Guardamos quanto vier.

Tudo nos foi esperança 
Num Inverno agastado, 
Que nos mantém em mudança 
Deste para outro lado, 

Como quando anoitece 
E o frio fica escuro
Porque o Sol se foi embora.

Na verdade, o que acontece
É que nada é seguro. 
Esperemos nova aurora!...


SOL da Esteva 

M
T
G
Y
A função de fala é limitada a 200 caracteres

23 comentários:

  1. Un poema que abraza la incertidumbre con valentía. Entre el frío, la noche y el cambio constante, aparece la esperanza como un gesto íntimo: esperar el amanecer. Leerlo es recordar que, aunque nada sea seguro, seguir creyendo ya es una forma de luz.

    Un cálido abrazo
    y un feliz fin de semana.

    Mari

    ResponderEliminar
  2. Estamos sempre esperando novas auroras! Lindo soneto! Bela foto! abraços, ótimo fds! chica

    ResponderEliminar
  3. Είναι ένα μήνυμα ενσυνειδητότητας. Μας καλείτε να σταθούμε στο «τώρα», ανάμεσα στο κρύο που φεύγει και το φως που έρχεται.
    Καλή δύναμη στην αναμονή της δικής σας αυγής!

    ResponderEliminar
  4. Un passaggio lieve tra disincanto e fiducia, dove il tempo che cambia insegna a lasciare e ad attendere senza certezze, ma con respiro.
    Buon fine settimana

    ResponderEliminar
  5. Amigo Sol da Esteva, boa tarde!
    Que seu 2026 seja pleno de realizações!
    Uma nova aurora lhe seja garantida no novo ano.
    Tenha dias abençoados!
    Abraços fraternos

    ResponderEliminar
  6. ---- Nova aurora -----
    ¿ Huelo a tí
    tú oscuridad
    ese lindo encaje
    del tronco pelado
    que hasta
    dejarte desnudo
    pasas frio
    cálido silencio ?.
    ¡ Mi roble
    oigo me hable
    suda miedo
    y se hace
    esponja
    mis consuelos.
    Toso aire
    viento de dos
    a pecho libre
    suyo porque sé
    suya raiz oro
    Y callado
    hago de hojas
    ramaje y paisaje
    le abrazo
    y hasta lloro.!
    Ël es
    frio ardiendo
    límpido tiempo
    vivo va conmigo
    roble prendiendo
    invierno proa
    poco y poro
    viva estación
    nieve del corazón :
    ¡ Sol Da Esteva
    enhebrado va
    limbo atisbo
    abrazándole
    lirico lino boreal
    allí nos atrapó !...

    con todo mi cariño
    y afecto querido amigo
    SoL Da Esteva,tuyo.jr.

    ResponderEliminar
  7. Que a aurora seja sempre boreal em seus sonetos.

    Nova tirinha publicada. 😺

    Abraços 🐾 Garfield Tirinhas Oficial.

    ResponderEliminar
  8. Brilhante poema!
    Parabéns Poeta!:)
    .
    O S O N H O... .

    Beijo e Bom fim de semana

    ResponderEliminar
  9. Un nuevo día nos trae esperanza y alegría. Profundo poema. Te mando un beso.

    ResponderEliminar
  10. Que a nova aurora realmente chegue para nós todos.
    Parabéns pelo soneto, gostei muito.
    Bjs, marli

    ResponderEliminar
  11. Bom dia, Sol
    Lindo poema e imagem. Que a bondade de Deus ilumine cada passo do seu caminho neste novo ano de 2026, trazendo paz, saúde e muitas realizações, desejo um ótimo domingo. Um forte abraço.

    ResponderEliminar
  12. Esperemos , sim.

    Sinceramente, não tenho muita esperança em melhores dias a nível mundial e veremos o que que resulta da eleição de hoje no nosso país.

    Abraço.

    ResponderEliminar
  13. Olá, Sol da Esteva
    Sim, esperemos por nova aurora, de esperança
    neste novo ano. O inverno tem sido realmente
    agastado, com frio e chuva. Mas que fique pelo
    tempo e que nos corações das pessoas nasça
    flores de bom entendimento.
    Tudo de bom, amigo.
    Abraço
    Olinda

    ResponderEliminar
  14. É importante esperar sempre pela nova aurora, Sol da Esteva bom domingo bjs.

    ResponderEliminar
  15. Vivemos sempre na esperança de um amanhã melhor.
    Como expressa, é esse o sentido da vida.
    Abraço de amizade.
    Juvenal Nunes

    ResponderEliminar
  16. Nada é seguro, na verdade. Nem Seguro...
    Excelente soneto, gostei muito.
    Boa semana.
    Um abraço.

    ResponderEliminar
  17. Tem toda a razão, nada é seguro.
    Vamos esperar novas auroras.
    Fantástico soneto!
    Beijos e boa semana

    ResponderEliminar
  18. Tens razão, nada é seguro;
    Mas então que possamos apreciar as coisas belas
    da criação.
    Boa semana.

    ResponderEliminar
  19. Πράγματι, η αρχή του 2026 μας βρίσκει σε ένα μεταίχμιο, όπου η ανάγκη για αναγέννηση συγκρούεται με την αβεβαιότητα του κόσμου γύρω μας. Η παρομοίωση με τον χειμώνα και την εναλλαγή φωτός-σκοταδιού αποδίδει με ακρίβεια την ανθρώπινη κατάσταση: τη διαρκή κίνηση ανάμεσα στον φόβο για το άγνωστο και την ελπίδα για το καινούργιο.

    ResponderEliminar
  20. Olá amigo Sol
    Este é um poema de transição. Ele equilibra a melancolia do que se perdeu com a dignidade de quem continua a caminhar. Dialoga perfeitamente com os textos anteriores que analisámos (o rio que passa, a saudade que fica e a história que se transforma), fechando o ciclo com uma lição de resiliência: aceitar que a incerteza é a única segurança que temos e que a luz sempre retorna.
    Poema maravilhoso
    Beijinhos

    ResponderEliminar
  21. Olá talentoso SOL da Esteva! Mais uma vez... gostei muito. Esse final da nova aurora diz tudo. Não há certezas, mas há sempre espaço para esperar. O poema é maravilhoso. Um abraço! 🤗

    ResponderEliminar
  22. Bom dia, um soneto pleno de verdades e esperança. Desculpo-me pela ausência demorada, mas em fins do ano passado iniciei uma obra enorme o que tem me impossibilitado o uso da internet com certa frequência. Agradeço o compartilhamento de teus versos, ao tempo que desejo um ano novo pleno de alegrias amor e saúde. Luz e paz. Abs

    ResponderEliminar
  23. Poema muito bonito, como sempre nos presenteia.
    Que boas auroras nos animem durante este Novo Ano!

    Beijinhos e tudo de muito bom ao longo do ano!

    ResponderEliminar